สุนัขบีเกิ้ลแพ้วัคซีนรวม

เมื่อวานพา “ของขวัญ” ไปฉีดวัคซีนรวมประจำปี ตากปกติหลังจากฉีดเสร็จก็กลับบ้านโดยไม่มีอะไรผิดปกติ แต่เมื่อเช้าพอตื่นมาเห็นหน้าของขวัญ ถึงกับต้องตกใจเพราะหน้าตาเจ้าบีเกิ้ลน้อย บามไปทั้งหน้า ไม่ว่าจะตาหรือแถวๆปาก แถมเริ่มมีอาการคัน เห็นตอนแรกยอมรับว่าตกใจ เพราะคิดไม่ออกจริงๆว่าเกิดจากอะไร แต่พอเริ่มมีสตินึกย้อนกลับไปก็น่าจะมาจากอาการแพ้วัคซีน เพราะอย่างอื่นก็ไม่ได้ไปทำอะไรต่างจากทุกวันมีแค่เรื่องวัคซีนประจำปีนี่แหละ วันนี้เลยพาเจ้า “ของขวัญ” ไปหาหมอ แต่ตอนจะไปหาหมอตรงบริเวณที่บวมเริ่มลดลงแล้ว ตอนแรกหมอจะให้ฉีดยาแก้แพ้ แต่เราถามว่ากินแทนได้ไหม หมอเลยให้กินยาแก้แพ้แทนเพราะตอนนี้ก็เริ่มยุบแล้ว สุดท้ายหมอบอกว่าไม่น่าจะเป็นอะไร แถมยาแก้แพ้หมอก็ให้มาฟรีด้วยเพราะถือว่าเป็นผลค้างเคียงกับยาที่หมอฉีดให้ ไอ้เราก็งงเพราะมันไม่ใช่ความผิดของหมอเลย แต่ก็เอาน่าหมออุตส่าให้ฟรีอย่าขัดใจหมอเลย 😉

ฉีดวัคซีนรวมเข็มที่ 2

ครบ 60 วันแล้วสำหรับเด็กน้อยบีเกิ้ลทั้ง 3 ตัว ซึ่งก็ถึงกำหนดที่จะต้องพาไปฉีดวัคซีนรวมเข็มที่ 2 พอดี

คราวนี้ไปถึงคลีนิคต้องบอกว่าอาการงงๆ มีน้อยลง ไม่ตื่นเสียงรถ เห็นคนกับหมาอื่นในคลีนิคจะวิ่งไปเล่นกับเขาอีกต่างห่าง

บีเกิ้ล

คุณหมอชมว่าสุขภาพดูดีมาก ฉีดวัคซีนก็ไม่ดิ้น ไม่ร้อง ไม่ต้องออกแรงมากตอนจับ

วันนี้เจอแมวไปรักษาพอดี เด็กบีเกิ้ลของเราก็มองใหญ่เลย เพราะไม่เคยเห็นแมวมาก่อน มองแบบมีสมาธิมาก ไม่ขยับเลย จนเราต้องไปสะกิดนิดนึงเพราะไม่รู้ว่ามันคิดอะไรอยู่ กลัวจะพุ่งไปหาแมวของเขาเหลือเกิน

เหมือนเดิมฉีดเสร็จหมอบอกว่าหลังจากฉีดเสร็จจะซึมหน่อยนะค่ะ ปรากฎกลับบ้านมาก็วิ่งเล่นเหมือนเดิมไม่มีอาการซึมอย่างที่หมอบอกเลย T-T

ลูกหมาบีเกิ้ล 45 วันแล้วพาไปทำวัคซีน

วัคซีนเข็มแรกของลูกบีเกิ้ล

เผลอแป๊บเดียวลูกหมาบีเกิ้ลอายุ 45 วันแล้ว แถมตรงกับวันหยุดพอดีเลย จัดการพาตัวแซบทั้ง 4 ไปจัดวัคซีนเข็มแรกสักหน่อย อีกอย่างกะว่าวันนี้วันหยุดถ้าเจ้าแซบทั้ง 4 โดนวัคซีน อาจจะซึมน้อยลงบ้าง

ลูกบีเกิ้ล

ว่าแล้วก็จัดการเตรียมตัวพาลูกบีเกิ้ลทั้ง 4 ออกไปหาประสบการณ์นอกบ้านครั้งแรกกันดีกว่า ก่อนออกจากบ้านก็กังวลนิดๆว่าแม่หมามันจะเห่าหาลูกมันไหม เพราะปกติมันแทบไม่ได้ห่างจากลูกเลย แต่ปรากฎว่า ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย แม่หมาไม่มีอาการอะไรเลย สบายใจเลยเรา

ไปถึงคลีนิคจัดการให้คุณหมอตรวจสุขภาพ หมอบอกว่าแข็งแรงดีมาก ไอ้เราก็นึกในใจจะไม่ให้แข็งแรงได้ไงกินเก่งขนาดนั้น แถมแหกปากร้องลั่นบริหารปอดทุกวัน หลังจากนั้นหมอก็จัดการฉีดวัคซีนพร้อมกับถ่ายพยาธิให้ทุกตัว พอเสร็จเรียบร้อยคุณหมอยังบอกอีกว่ากลับบ้านไปถ้าเด็กๆ ซึมก็ไม่ต้องตกใจนะเพราะเป็นเรื่องปกติ อาจจะซึมสัก ครึ่งวันถึงวันนึง ไอ้เราก็ดีใจเลย ลิงเกิ้ลพวกนี้จะได้สงบปากซะบ้าง

ขึ้นรถพากลับบ้าน จับเข้าคอก แหกปากเหมือนเดิม วิ่งซนกันสนุกเลย นั่งนึกถึงคำพูดหมอไหนบอกเจ้าบีเกิ้ลน้อยทั้งหลายจะซึม ไอ้เจ้า 4 ตัวนี้ไม่มีอาการซึมอะไรเลย นั่งเดาเล่นๆ อาจจะเป็นไปได้ 2 ประการ 1 หมอเอาน้ำเปล่าฉีดให้ป่าวว่ะ 555 2 ลูกบีเกิ้ลทั้ง 4 แข็งแรงมากเชื้อทำอะไรไม่ได้เลย

ปล. หลังจากบีเกิ้ลน้อยถ่ายออกมาก็ไม่มีพยาธิออกมาด้วย

ชีวิตลูกหมาบีเกิ้ล week 4

ชีวิตลูกหมาบีเกิ้ล week 4

ผ่านมาเกือบจะ 1 เดือนแล้ว ที่ลูกสุนัขบีเกิ้ลทั้ง 4 เกิดขึ้นมาบนโลก ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาทุกตัวเริ่มเดินแข็งขึ้น แต่ก็ยังมีการล้มลุกเหมือนเดิม แต่อาการเดินถอยหลังเริ่มน้อยลง ส่วนใหญ่จะเริ่มกระโจนมากขึ้น

บีเกื้ล

เริ่มเห็นฟันขึ้นมาชัดเจนขึ้น และแน่นอนอาการมันเคี้ยวคงมาพร้อมกันกับฟันที่เริ่มงอก สังเกตุได้ช่วงนี้จะเริ่มงับหูงับหางลูกหมาตัวอื่น หรือแม้แต่กระทั่งงับแม่ของพวกมันเอง เคยลองเอานิ้วให้ลูกหมากัด มันเจ็บๆดีเหมือนกัน ไม่รู้แม่ของพวกมันทนได้ยังไง เพราะเคยนั่งดูลูกหมาบีเกิ้ลงับขา งับหาง ของแม่มัน แต่ก็ไม่เห็นแม่มันจะมีการขู่หรือทำอะไรที่แสดงว่าโมโห ได้แต่พยายามดันลูกออกไปอย่างทะนุถนอม ผมว่านี่แหละคือความรักของแม่ ไม่ว่าคนหรือสัตว์ยังไงก็รักลูกของตัวเอง

ชีวิตลูกหมาบีเกิ้ล week 3

ชีวิตลูกหมาบีเกิ้ล week 3

อาทิตย์ที่ 3 ผ่านไปสำหรับ ลูกหมาบีเกิ้ลทั้ง 4 ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา เด็กๆทั้ง 4 ขาเริ่มแข็งแรงมากขึ้นโดยเฉพาะขาหน้า เริ่มที่จะพยายามลุกยืนเพื่อเดิน เดินไปล้มไป นั่งดูไปก็ขำดี คงเหมือนเด็กตั้งไข่หัดเดิน มีล้มบ้างลุกบ้าง แต่จริงๆยังมีอีกท่าทางทีดูแล้วก็อดยิ้มที่มุมปากไม่ได้ ด้วยความที่ตอนนี้ขาหน้าของเจ้าบีเกิ้ลน้อย แข็งแรงกว่าขาหลัง ดังนั้นเวลามันใช้ขาหน้าดันและขาหลังยังไม่มีแรงเท่าไหร่ก็เลยเหมือนกับการดันตัวไปข้างหลัง ถอยไปเรื่อย บางตัวก็ไถเป็นวงกลม นั่งดูแล้วก็เพลินดีเหมือนกัน บางตัวพยายามลุกขึ้นยืน 4 ขา แต่ก็ยืนได้แป๊บเดียวก็ล้ม ก็คงเหมือนคนตอนเด็กๆ ที่หัดตั้งไข่มีล้มเป็นเรื่องปกติ แต่เราก็พยายามที่จะลุกทุกครั้ง ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนเด็กๆ เราคิดอะไร ถึงล้มกี่ครั้งก็จะพยายามที่จะลุกขึ้นทุกครั้ง แต่ทำไมตอนโตมาคนบางคนล้มแล้วบางทีต้องยอมรับว่าไม่อยากลุก หรือไม่อยากลุกแล้ว นึกๆแล้วอย่างรู้จริงๆตอนเด็กเราคิดอะไร ถึงพยายามจะลุกได้ทุกครั้งไปสินะ

niyommitr-beagle